SVETAČNIK 31. JANUAR

31. januar 2016. godine

SVETI ATANASIJE VELIKI

Sveti Atanasije Veliki, arhiepiskop aleksandrijski je rođen u Aleksandriji 296. godine, i od samog detinjstva imao naklonost k duhovnom zvanju. Bio đakon kod arhiepiskopa Aleksandra, i pratio ovoga u Nikeju na Prvom vaseljenskom saboru. Na ovom saboru Atanasije se proslavio svojom učenošću, blagočešćem i revnošću za Pravoslavlje. On je vrlo mnogo doprineo da se Arijeva jeres suzbije, a Pravoslavlje utvrdi. On je pisao Simvol Vere, koji je bio na Saboru usvojen. Po smrti Aleksandrovoj Atanasije bi izabran za arhiepiskopa aleksandrijskog. U zvanju arihiepiskopskom ostane preko četrdeset godina, premda ne celo to vreme na prestolu arhiepiskopskom. Bezmalo, kroz ceo život svoj bio je gonjen od jeretika. Od careva najviše su ga gonili: Konstancije, Julijan i Valent; od episkopa Jevsevije Nikomidijski, sa još mnogim drugim; a od jeretika Arije i njegovi sledbenici. Bio je prinuđen kriti se od gonitelja čak i u bunaru, u grobu, po privatnim kućama, pustinjama. U dva maha morao je bežati u Rim. Tek pred smrt proživeo je neko vreme mirno kao pastir dobri usred dobrog stada svoga, koje ga je istinski ljubilo. Malo je svetitelja koji su bili tako bezobzirno klevetani i tako zločinački gonjeni kao sveti Atanasije. No njegova velika duša sve je trpeljivo podnela radi ljubavi Hristove i najzad izašla pobedonosna iz cele te strašne i dugotrajne borbe. Za savet, utehu i moralnu potporu često je odlazio svetom Antoniju, koga je on poštovao kao svoga duhovnog oca. Čovek koji je formulisao najveću istinu, imao je mnogo i da postrada za tu istinu, dok ga Gospod nije upokojio u carstvu Svom kao svog „raba vjernago“, 373. godine.

SVETI MAKSIM

Sveti Maksim, arhiepiskop srpski je bio sin despota srpskog Stefana slepog i despotice Angeline. Zamonašen u manastiru Manasiji. Pritešnjen Turcima on pobegne u Rumuniju gde bude posvećen na upražnjeni presto arhiepiskopa vlahozaplaninskog. Izmirio zavađene vojvode Radula i Bogdana i sprečio rat među njima. U starijim godinama vratio se u Krušedol gde je podigao manastir i gde se posle dužeg podviga i upokojio 18 / 31. januara 1546. godine. Njegove netruležne i čudotvorne mošti i sada leže u tom manastiru.