SVETAČNIK 26. MART – NEDELJA SREDOPOSNA

26. mart 2017. godine

PRENOS MOŠTIJU SVETOG NIKIFORA CARIGRADSKOG

Sveti Nikifor, patrijarh carigradski upravljaše, mudro i revnosno, crkvom svetom kao najveći arhipastir carigradski. Kada Lav Jermenin usta protiv ikona, on se usprotivi caru, i najpre cara savetovaše a po tom izobličavaše. Zato ga nečestivi car progna na ostrvo Prokonis. Na tom ostrvu beše manastir, koji sam Nikifor beše sagradio u čast svetog Teodora. I tu provede ovaj ispovednik vere pravoslavne trinaest godina, a potom predstavi se i ode ka Gospodu 827. godine. Pošto izgiboše svi carevi ikonoborci, i na carski presto sede Mihail s majkom Teodorom, a na patrijaršijski bi povraćen patrijarh Metodije, tada (846. godine) prenesoše se mošti svetog Nikifora sa Prokonisa u Carigrad, i behu položene prvo u crkvu svete Sofije, iz koje je za života i izgnan bio, a posle u crkvu Svetih Apostola. Glavno praznovanje ovoga velikog jerarha biva 2. juna, a 13. marta praznuje se otkriće i prenos njegovih netljenih moštiju. Beše sveti Nikifor izgnan iz Carigrada 13. marta, i opet 13. marta, posle devetnaest godina, mošti mu prenete u prestonicu.

NEDELJA SREDOPOSNA

U četvrtu nedelju Velikog posta, naša sveta Crkva proslavlja svetog Jovana Lestvičnika. Njegov pomen se takoće slavi 30. marta/12. aprila. Sveti Jovan Lestvičnik je bio monah otšelnik, a potom iguman Sinajskog manastira. U svojoj znamenitoj knjizi “Nebeska Lestvica” opisuje (monaške) vrline i poroke, monaški život i prirodu potpunog bestrašća, koje se smatra za ideal hrišćanskog savršenstva. To je spis sastavljen iz trideset pouka: kao što je potrebno da čovek proživi trideset godina od svog rođenja kako bi postao zreo – po merilima onog doba – tako je i monahu potrebno da prođe trideset stupnjeva u svom podvigu da bi dostigao savršenstvo. Ideja Lestvice, tog stupnjevitog uzrastanja u duhovnom savršenstvu, uzeta je iz poznatog starozavetnog viđenja praoca Jakova. (1Mojs.28,12-12). Simbolički, Jakovljeva lestvica, koja stoji na zemlji a vrhom dotiče nebo, po kojoj se anđeli Božiji penju i silaze, i na čijem se vrhu nalazi Gospod, treba da označi čovekov put ka visinama božanskog savršenstva vezu između neba i zemlje, put na kome čoveka prate anđeli Božiji i koji ima sasvim određen cilj: samog Gospoda Boga.